Peyzaj Ankara ‘Peyzaj Bilgilendirme’ Kategori
Uygun Fidan Dikim Tekniğinin Seçilmesi
Yetişme ortamının ekolojik karakteristiklerine ve ağaç türünün biyolojisine uygun olarak seçilecek dikim tekniği, ağaçlandırma başarısı ve dikim sonrası meydana gelecek gelişme derecesi üzerinde etkili olan en önemli faktörlerin başında gelmektedir.
Ülkemizde ekolojik koşulların coğrafi bölgelere göre çok değişmesi ve buna bağlı olarak çeşitli ağaç türlerinin doğal olarak yetişme olanakları; yerine göre değişik dikim yöntemlerinin seçilmesini zorunlu kılmaktadır. Örneğin, kurak bölgelerde yapılacak ağaçlandırmalarda derin topraklara, az eğimli ve erozyona uğramamış arazilere gereksinim bulunmaktadır. Buralardaki dikim çukurlarının, dikimden kısa bir süre önce açılması (toprağın nemini kaybetmemesi için) ve üçgen dikim yapılması, başarı derecesini arttırmaktadır. Ayrıca böyle yetişme ortamlarında açılan çukurların yüzeysel sularından en yüksek düzeyde yararlanması için özel bazı uygulamalar da yapılır. Hatta ağaçlandırılacak kurak bölgelerde aranan bazı koşulların doğal olarak bulunmaması halinde, bunlar masraflı da olsa, teknik önlemlerle yaratılır. Örneğin, arazi eğimini teras tesisleriyle azaltma, diri örtü temizliğini iyi bir şekilde yapma gibi önemli ön çalışmalar ve uygulamalar yapılır.
Kurak bölgelerde toprak, vejetasyon devresinde 10 – 20/30 cm derinliğe kadar kurur. O nedenle, dikim derinliği bu koşullara göre ayarlanır. Ayrıca sıcak bölgelerde kök boğazı yazın yanabilir veya sıcaktan zarar görebilir. Onun için normal koşullarda yapılmamasına karşın, bu şekilde yakıcı sıcakların bulunduğu bölgelerde, fidanların kök boğazı toprak içinde kalacak şekilde derin dikim yapılması gerekir. Bu amaçla fidan dikim çukurları normalinden daha derin açılır ve çukurun dibindeki toprak kazılarak gevşetilir. Bu koşullara uyacak kök ve sürgün budaması yaptıktan sonra, fidanların dikilmesi gerektiği hususu ayrıca dikkate alınmalıdır.
Özet olarak, bir ağaçlandırma alanı için uygun olan dikim yöntemlerini seçerken aşağıda açıklanan genel kurallara mutlak surette uyulması gerekir.
۰ Seçilecek dikim yöntemi, mevcut ekolojik koşullara ve ağaç türünün biyolojik özelliklerine uygun olmalıdır.
۰ Kullanılacak fidan materyalinin niteliğine (boy, yaş, çıplak köklü, topraklı, vb.) uygun dikim yöntemi seçilmelidir.
۰ Yöntemin uygulanabilirliği, seri ve ekonomik oluşu gibi hususlar da daima hesaba katılmalıdır.
FİDAN DİKİM ŞEKİLLERİ
Dikim şekilleri ve aralıkları, bir fidanın toprak ve iklim verilerinden yararlanma derecesi üzerinde rol oynadığından, bu hususta doğru karar vermek, büyük önem taşımaktadır.
Dikim şekli denince, fidanların düzgün sıralar halinde mi, yoksa gelişigüzel mi, yani düzenli mi düzensiz mi veya karışık mı dikilecekleri anlaşılır.
Dikim yoluyla ağaçlandırmalarda “düzensiz”, “düzenli” ve “karışık” olmak üzere, başlıca üç dikim şekli bulunmaktadır. Bunların fidana sağladığı yararlar ve dikim düzenine ait özellikleri aşağıda açıklanmıştır.
1- Düzensiz Dikim
Dikim yerleri belirli bir geometrik düzene göre belirlenmemiş olan, arazide en uygun dikim yeri bulunduktan sonra, belirli bir sıklık gözetilerek yapılan dikim şeklidir. Özellikle kayalık, yaşlı ağaç kütükleri bulunan, bataklık ve karstik (kalkerli) arazilerde uygulanan dikim şeklidir. Bu dikim şekli, ot mücadelesini güçleştirdiği gibi, sıklık bakımı ve aralama uygulamalarını da güçleştirir.
2- Düzenli Dikim
Fidanların belirli aralıklarla ve belirli geometrik şekillerin (kare, dikdörtgen, eşkenar dörtgen) köşe noktalarına dikilmesiyle yapılan dikim şeklidir. Bu dikim şeklinin yararları aşağıda belirtilmiştir:
۰ Her fidan büyüme koşullarından eşit olarak yararlanır.
۰ Dikim kolay olur. Kontrolü de kolaydır.
۰ Kullanılacak fidan miktarı ve dikim giderleri kolayca hesaplanabilir.
۰ Araziye uygulaması kolaydır.
۰ Diri örtü mücadelesi kolaydır.
۰ Tamamlama işlemleri basittir.
۰ Makineyle çalışma olanağı vardır.
Geniş alanların ağaçlandırılmasında genellikle düzenli dikim uygulanır. Geometrik şekle göre temel dikim şekilleri kare, üçgen, dikdörtgen (sıra) ve beşgen dikimleridir. Fidanlar her geometrik şeklin köşesine dikilir.
Bunların her birinin fidanlara sağladığı yararlanma olanakları ile kültür ve gençlik bakımları için avantaj ve dezavantajları bulunmaktadır. Bunlar üzerinde durulmayacaktır. Özellikle makineli dikimlerde dikdörtgen şekli uygulanmaktadır.
Düzenli dikim tekniğinin uygulanabilmesi için, belirli aralıklarla, işaretlenmiş 40-50 m boyunda dikim ipleri ve dikim zincirleri kullanılır. Bunlardan biri sabit tutulur, diğerleri birbirine paralel olarak belirli aralıklarla gerilir ve fidanın dikileceği yerler belirlenir.
3- Karışık Dikim
Karışık dikim, belirli bir ağaçlandırma alanına, çeşitli türlere ait fidanların dikilmesi anlamına gelir. Ancak, bunda da temel olan ve çoğunluğu oluşturan bir ağaç türü (örneğin karaçam) vardır. Buna hangi oranlarda ve hangi karışım şekliyle (grup, şerit, vb.) hangi türlerin karıştırılacağının bilinmesi gerekir. Örneğin temel ağaç türü karaçam olan bir ağaçlandırmada %10 oranında grup halinde göknar karıştırılması planlanmış ise, dikim alanına gruplar halinde, alanın %10’unu kaplayacak şekilde göknar fidanları dikilir. Sonra temel ağaç türü, amaçlanan dikim şekline göre dikim alanına getirilir.
Mevsimlere göre fidan dikimi
Genellikle kışları sert geçen ve ilkbahar ile yaz başlarında yeterli ölçüde yağış alan yörelerde, ilkbahar dikimleri yapılması önerilmektedir. Bu dikim zamanı mart ayından nisan sonuna veya daha soğuk yörelerde mayıs ortasına kadar sürer. Ağaç türleri olarak geç sürgün veren türler kızılçam ve Fıstık Çamı dışında diğer çam türleri, ladin, göknar gibi iğne yapraklılar için esas dikim mevsimi ilkbahardır. Özellikle geniş yapraklılarda tomurcukların patlamasından önce dikim tamamlanmalıdır.
Orta Anadolu Stepleri’nde erken sonbahar ve erken ilkbahar dikimi iyi sonuçlar vermektedir.
İlkbahar dikimi, don tehlikelerinin çok olduğu bölgeler için çok uygundur. Ancak, ilkbahar yağışlarından yararlanmak için dikimler, olanaklar ölçüsünde erken yapılmalıdır. Çünkü köklerin biyolojik aktiviteleri, tomurcuklara kıyasla 15-30 gün erken başlamaktadır. Geç kalındığında kök aktivitesi başlamış olduğundan, dikim başarısı azalır.
Yaz Sonu Dikimi
Yaz sonu dikimi, kış ve ilkbahar yağışlarının az olduğu, buna karşılık yaz yağışlarının çok miktarda bulunduğu yöreler için uygundur. Bu şekildeki iklime sahip ılıman bölgelerde ağustos başından eylül ayı sonuna kadar dikim yapılabilir. Bu dikim mevsimi ladin ve duglaz için iyi sonuçlar vermiştir. Ancak, güney bakılar ve çok güneş gören yerler ladin için de yaz sonu dikiminin uygun olmadığını göstermiştir. Aynı şekilde büyük alanların ağaçlandırılmasında ve fidanların uzaklardan sağlandığı yerler için elverişli bir dikim mevsimi değildir.
Sonbahar Dikimi
Bu dikim mevsimi genellikle, ilkbaharda erken sürgün veren ve kışın yapraklarını döken türler için elverişlidir. Ekim ayından başlayarak aralık ve ocak ayı ortasına kadar devam eder. Ancak, ağır (killi) topraklara sahip nemli bölgeler ve yöreler ile, don olaylarının meydana geldiği, kemirici hayvanların bol olduğu yetişme ortamları için bu dikim mevsimi uygun değildir. Şiddetli rüzgar zararlılarının olmadığı bazı dağlık bölgeler için dikim mevsimi olarak sonbahar düşünülebilir.
Kış Dikimi
Bu dikim mevsimi, Akdeniz ve Batı Anadolu Bölgesi’nde denizden çok yüksek olmayan, kışları ılıman yerler için düşünülebilir. Dikim, bütün kış boyunca, şubat sonuna kadar sürebilir. Kışın don olaylarının meydana geldiği ve soğukların dikim çalışmalarını engellediği yerlerde, bu dikim mevsimi uygun değildir.
Uygulama için daha kolay karar verebilmek amacıyla, genel kurallardan bazı sapmalar dikkate alınarak elde mevcut belirli bir ağaç türünün hangi mevsimlerde dikilebileceğini gösteren anahtar bilgilerin verilmesi yararlı görülmüştür.
Kızılçam
Dikim mevsimi olarak kasım ayı başı-şubat sonu arasındaki zaman periyodunun uygun olduğu bildirilmektedir.
Fıstık Çamı ve Servi
Akdeniz ve Ege Bölgesi’nin alçak yörelerinde, yağışların başlayıp, toprağın 20-30 cm derinliğine kadar yağış sularının işleyebildiği sonbahar aylarından itibaren şubat sonuna kadar olan zaman dikim periyodu için uygundur.
Karaçam
Kurak İç Anadolu koşullarında, ekim ve kasım aylarında yapılan dikimler, mart ve nisan dikimlerinden daha başarılı olmuştur. Bu dikimlerin başarı derecesi, dikimden 6-7 ay önce mart ve nisan aylarında toprağın işlenmesi halinde daha da artmaktadır.
Sedir
Yapılan araştırmalardan elde edilen sonuçlara göre, sedirler için uygun dikim periyodunun kasım ve nisan ayları olduğu bildirilmektedir. Kışı sert ve donlu geçen yüksek bölgelerde bu periyodun mayıs ortalarına kadar uzayabileceği ifade edilmektedir. Yağışın uygun gittiği yıllarda dikimin kasım ayından aralık ayı ortalarına kadar uzayabileceği de yine araştırmalarla belirlenmiştir.
Sarıçam, Karaçam, Ladin, Göknar ve Kayın
Bu ağaç türleri için, kışı donlu ve sert geçen bölgelerdeki yayılış alanlarında uygun dikim mevsiminin sonbahar ve erken ilkbahar olduğu bildirilmektedir.
Çeşitli ağaç türleri ve iklim bölgeleri için, uygun dikim zamanı bakımından buraya kadar yapılan açıklamalarla verilen anahtar bilgilerin dikkate alınması ve böylece en isabetli dikim zamanı kararının, mevcut klimatik koşullara ve dikim yapılacak türlerin biyolojisine göre verilmesi gerekmektedir. Bütün bu değerlendirmelerin özünde şu gerçek yatmaktadır:
“Uygun dikim zamanı genel olarak, toprakta don tehlikesinin bulunmadığı, hava ve toprağın yeterli neme sahip olduğu, topraktan ve bitkiden meydana gelen su kaybının veya buharlaşmanın (evapotranspirasyon) en düşük düzeyde cereyan ettiği, fidanların latent (uyku) durumunda bulunduğu periyottur.”
Geniş alanlarda yapılan aynı türe ait dikimlerde, dikim işleri bir mevsimde bitirilemez ise, gevşek ve kumlu topraklarda sonbahar, killi ve verimli topraklarda ilkbahar dikimi yapılması uygundur.
Çim çeşitleri
Biz burada bunları, fazla detaya girmeden, en çok kullanılanları inceleyeceğiz. Boyut olarak Alt çim, orta çim, üst çim olarak sınıflandırılabilir.Burada Poa pratensis, Agrostis tenuis gb. çeşitler alt grup, Festuca sp. orta, Lolium ise; üst grup olarak nitelendirilebilir.
Çimleri sıcaklık isteklerine göre de serin iklim bitkileri ve sıcak iklim bitkileri diye ikiye ayırabiliriz. Bu çim çeşitleri yalnızca kıyı bölgelerimizde veya iç bölgelerimizde yetişir diye kesin sınır çizmek mümkün değildir. Fakat biz çim çeşitlerimizi bu başlıklar altında inceleyeceğiz.
Serin iklim çim çeşitleri: Bu çimlerimizin başlıca özelliği, en iyi gelişme dönemleri 10-27 ºC toprak sıcaklığında olmasıdır. Havalar aşırı donlu ve kuru olmadığı kış aylarında iyi bir bakımla renklerini muhafaza edebilmektedir. Bunlar her birinin yaprak dokusu, boyu, gelişme hızları vb. özellikleri farklı olduğu için her birinin artı veya eksi yönleri bulunmaktadır. Bunlar kendi aralarında belirli oranlarda yapılacak karışımlarla birbirinin açık yönleri kapatılabilir.
Bu çim çeşitleri:
Agropyron repens (Tarla ayrığı):Türkiye’nin her tarafına yayılmış, gevşek fakat sağlam bir doku oluşturur. Uzun kök sistemine sahip, rizomlarıyla yayılan çim türüdür. Kaba doku oluşturur. Kurağa dayanıklıdır fakat yazın şiddetli sıcaklarında gelişmesi durur. Basılmaya dayanıklıdır. Tarım alanlarında yabancı ot olarak bulunur.
Agrostis canina (Tavus otu): 1 gr.da 17.000 adet tohum bulunmaktadır. Bu çeşit üst sürgünler ile yayılan, dar yapraklı, kısa boylu, sarı yeşil renkli bir alt çimdir.Sık, yumuşak, keçe gb. bir doku oluşturur.Biraz kuraklığa dayanıklıdır, yabani otlarla mücadele edebilir.
Agrostis tenuis (Tavus otu): 1 gr. da 16.000 adet tohum bulunur. İnce tohumlu,alt çim. Sürekli yumak yapan sık dokulu, kısa boylu, yazın açık yeşil renklidir. Yaprak genişliği ortadır. Özellikle ağır topraklarda (killi topraklarda) zarar görebilir. Derin biçime elverişlidir.Biraz gölgeye dayanıklıdır. Susuz kaldığında özellikle renkleri sararır.
Agrostis stolonifera(Btaklık tavus otu): 1 gr.da 12.000 adet tohum bulunur. Sık ve ince dokulu bir çim oluşturur. Derin biçime elverişlidir. Tohum ve stolonları ile üretilmektedir. Gençlik devresinde yavaş gelişir, serin ve yağışlı yerlerden hoşlanır. Besin maddelerince zengin tınlı-killi topraklarda, iyi drenaj koşullarında iyi gelişme gösterir.
Dactylis glomerata (Domuz ayrığı): 1 gr.da 1100 adet tohum bulunur. Kaba demetler şeklinde çok rutubetli alanlara adapte olabilen, tüysüz, çok yıllık bir çim bitkisidir. Bu çeşitlerin tamamı dik eğimli alanlar ve banketler için uygundur
Festuca rubra (Kırmızı yumak): 1 gr.da 1000 adet tohum içerir.İnce yada dar yapraklıdır.Bu bitkimiz kuraklığa oldukça dayanıklıdır. Gölgeye de dayanıklıdır.Hemen hemen her amaç için uygun olan çim türüdür.Bu bitkimizin orta derece basılabilirliği vardır.
Festuca ovina (Yumak Otu): 1 gr.da 2000 adet tohum içerir.İnce yapraklı, sık dokuludur. Tüm festucalarda olduğu gibi yumak oluşturur. Kırsal alan peyzaj onarım çalışmalarında kullanılabilir. Çevre koşullarına dayanıklıdır.Hastalıklara duyarlıdır.Yoğun biçmelerde hastalıklara duyarlılık artar.Gölge çimidir.Yıpranmaya dayanıklıdır.Düşük sıcaklıklara dayanıklıdır.
Festuca arundinacea (Uzun Yumak): 1 gr.da 380-580 adet tohum içerir.Kaba dokulu, öbek halinde gelişme gösteren,ezilmeye ve basılmaya dayanıklı çok yıllık bir çim bitkisidir. Tohumla üretilir. rizomları ve kök sürgünleri ile kısa zamanda yayılır. Ekstrem sıcaklıklara karşı duyarlıdır. Asitli topraklarda yetiştirilebilir. Su isteği bakımından daya
Festuca longifolia
aba yapılı, ezilmeye ve kısa biçmeye çok fazla dayanıklı değildir.Bu yüzden spor alanlarında kullanılamaz.Ancak dekoratif amaçlar için tercih edilen bir çimdir. Yaz-kış koyu yeşildir ve ayrıca Corticium hastalığına dayanıklıdır. Gölgeye toleranslıdır. Kurağa dayanıklıdır.
Lolium multiflorum (İtalyan çimi):1 gr.da 500 adet tohum bulunur.Kış ve ilkbahar ekimlerinden sonra güzel renk veren,tek yıllık,kaba dokulu ve hızlı gelişen bir çim türüdür.
Lolium perenne (İngiliz çimi): 1gr.da 500 adet tohum bulunur.Bu bitki ülkemizin hemen hemen her yerinden yetişebilir.Dik,yatık ve yarı-yatık formları vardır.Gençken ince bir yapıya sahip olup sonra giderek kalınlaşır.Yaprakların rengi gençken canlı ve yeşil, yaşlandıkça saman rengi yeşile dönüşür.L. perenne serbest bırakıldığında 30-60 cm. arasında bir boya ulaşabilir.
Kışa çok dayanıklı değildir.Ani sıcaklık düşmelerinde zarar görebilir. Ilık ve serin yöreler rutubeti seven bu bitki için uygundur. Çevre koşullarına çok dayanıklıdır. Verimli topraklarda daha iyi gelişir.
Pheleum pratense (Çayır kelp kuyruğu): 1gr.da 2000 adet tohum vardır. Bu bitki yabani karakterde olduğu için dayanıklılık bakımından önemli çim türüdür. Kültüre alınması zor bir çeşittir. Geniş yapraklı,kuraklığa hassas, kendini yenileme yeteneği yüksektir. Vejetasyona erken başlaması bir avantajdır.Ağır ve rutubetli topraklar için çok uygundur.
Poa pratensis (Çayır salkım otu): 1gr.da 3300 adet tohum bulunur.En sık dokuyu oluşturan çimdir. Yavaş gelişme gösterir, kuraklığa ve yıpranmaya dayanıklıdır. Koyu yeşil renklidir.Orta yada geniş yaprakları vardır. İlk bir aydan sonra karışımlarda çok sağlam yer tutar. Yoğun sürgünü vardır. Kendini yenileme yeteneği yüksektir. Besin maddeleri bakımından zengin topraklar ister. En önemli duyarlılığı pas hastalığıdır.Toprak fakirse hemen yaprak pas hastalığına yaklalanır.
Sıcak iklim Çim türleri:
Özellikle subtropik ve tropik çim türleridir. Özellikle ülkemizde Nisan-Ekim aylarında istenilen fonksiyonları yerine getirirler. Ege ve Akdeniz Bölgeleri gibi sıcaklığın fazla olduğu ortamlar varsa bu devre Mart başından Kasım sonuna kadar da olabilir. Bu devre dışında kalan dönemde sıcak iklim çim türleri sarı yada açık kahverengi bir görüntüye sahip olur. Bu nedenle bazı çalışmalar da bu türler kullanılmak istenilmez.
Toprak sıcaklığı 5-8 ºC olduğunda gelişme gösterir. Bu sıcaklığın altında olursa alt kısmında sararmalar gözükür. Mart 15- Ekim başına kadar yeşil kalır. Özellikle sıcak iklim çevre koşullarında iyi gelişme gösterir. Akdeniz ikliminin hüküm sürdüğü G. Afrika, K. Afrika, Filistin, İsrail’deki çim türleri yetiştirilebilir. Deniz tuzlu rüzgarlarından zarar görmez. Zoysia japonica biraz duyarlıdır. Ayırmayla, köklü çelik ve çelik ile üretilebilir. Çok derin biçilmemelidir, biçilirse renk değişimi görülebilir. Kışın kullanılmayan alanlarda bilhassa yazlıklarda kullanılması tavsiye edilir. Su istekleri daha azdır.
Axanopunus offinis (Halı çimi): 1gr.da 2700 adet tohum bulunur. Fazla boylanmaz, sık ve kaba dokuludur. Kumlu ve tınlı topraklarda çok iyi gelişme gösterir. Düzenli biçimle daha az boylandırılır. Düzenli biçim sık bir doku yapmasına da elverişli bir ortam oluşturur. Erozyon önleyicidir.Bol ve sağlam kök oluşturur. Otoyollarda şevlerde kullanılabilir.Yıpranmaya dayanıksızdır.Yarı gölge ortamlarda gübre takviyesi ile yetiştirebilir. Kışın soğuklarda, erken ve geç donlarda bozulma gösterir.
Buchloe dactlyloides (Buffalo çimi): 1 gr.da 2700-3000 adet tohum bulunur. Axanopunus offinis’e benzer ama daha yavaş gelişir, rizomlarıyla yayılır, kaba dokuludur.15 cm.’ye kadar boy yapabilir. Bakımsızlığa dayanıklıdır. Sık biçime dayanıklıdır. Besin maddesi bol olan, iyi drene edilmiş topraklarda iyi gelişme gösterir.
Cynadon dactylon c.v.(Bermuda çimi): 1 gr.da 3300-4400 tohum bulunur. Hızlı gelişen bir çim türüdür. Hemen hemen her toprakta yetişebilir.Su birikintisi sevmez.İyi drene edilmiş toprak ister, güneşi sever, Kuraklığa dayanıklıdır, gölge ortam istemez. İyi bir görüntü için sık biçim gerekir.Biçim yüksekliği 1,5-3 cm. arasında değişir. Toprak sıcaklığı 5 ºC altına indiğinde üst organlar sararır hatta kurur.
Cynadon tranvaalensis (Uganda çimi): C. dactylon’ a göre daha dayanıklı ve daha ince dokuludur. Daha hızlı gelişme gösterir. Daha az yeşildir. Her türlü toprakta yetişebilir.Havalı, iyi drene edilmiş topraklarda iyi gelişir. Gölge istemez. Sık biçim ister 5 ºC nin altında yapraklar sararır. Deniz tuzlu rüzgarlarına ,nispeten daha dayanıklıdır.
Dıgıtera decumbens: Nemli, drenajı iyi, besin maddelerince zengin topraklarda daha iyi gelişme gösterir.En önemli özelliği hastalık ve zararlılara dayanıklıdır. Sık biçime gelmez.
Zoysia japonica(Japon çimi, Kore çimi): 1 gr.da 3000-5000 adet tohum bulunur.Sürünücü gelişme gösterir.Kaba dokuludur. Sık gelişme gösterir. Humuslu topraklarda daha iyi gelişir.Dayanıklıdır. Fakir topraklar da gelişme gösterir. Sıcak iklim çim türleri içinde soğuğa en dayanıklı olanıdır.Çok sert soğuklarda kahverengi bir renk alır. Yıpranmaya, kısa biçime dayanıklıdır.Yarı gölge ortamlarda yeişebilir.
Erogrostis angustifoliaayanıklıdır. Yıpranmaya ve sık biçime dayanıklıdır.
Çim Yerine Kullanılan Bitkiler: Bu bitkileri geniş alanlardan ziyade; çim çeşitlerinin kullanımı zor olan, daha dar alanlarda veya ekstrem durumlarda tercih edilir. Yani dar mekanlarda veyahut dik alanlarda veya gölge gibi durumlarda tercih edilir.
Başlıcaları şunlardır:
Lippia repens (Lipya Çimi):Çok yıllık otsu bir bitkidir.Kışın yaprağını döker, yazı pembe, beyaz, krem renkli çiçek açar.Hızlı gelişir.Yaprakları küçük koyu yeşildir. Toprak seçiciliği olmamakla beraber organik maddece zengin, iyi drenajlı toprakları sever. Nemli eğimleri stabilizesinde kullanılır.Basılmaya ve ezilmeye karşı hassastır. Sık biçim istemez.Çiçekli olduğu dönemde arıları cezbeder bu da kullanım alanlarının sınırlayan bir sebeptir.Üretimi stolonları ile yapılır.
Dichondra repens (Fare Kulağı): 1 gr.da1800 adet tohum vardır. Çok narin yapılı, sık yapraklı, yüzeysel kök gelişimi olan ve bodur bir yer örtücü bitkidir.Stolonları ve kökleri ile yayılır. Hızlı gelişir; tınlı; az killi, iyi drenajlı toprakları sever.Sıcaklara dayanıklıdır 4 ºC ye kadar dayanıklıdır Bu sıcaklığın altında sararmalar meydana gelir.Su ve gübre isteği fazladır.Sık su ister.Ezilmeye ve basılmaya karşı hassastır.Derin biçim yapmak bitkiye zarar verebilir. (Geniş bilgi için: Gölge Bahçelerde Nasıl ve Hangi Tür Çim Yetiştirebiliriz?)
Trifolium repens (Üçgül): 1 gr. da 600 adet tohum bulunur. Bazı uygulamalarda çimlere alternatif olarak uygulanır. Kaba ve kaygan yüzeye sahiptirler. Bazı yerlerde de diğer çim karışımlarına %5 oranında karıştırılmaktadır. Fakat çiçeklerinin arıları cezbetmesi nedeniyle bir çok alanda kullanılmasını engeller. Ayrıca üzerine oturulduğunda elbiseyi boyayabilir. Biçimi de diğer çim çeşitlerine göre daha zordur.Üretimi tohumla yapılamaktadır.
ANKARA İÇİNDE KULLANABİLECEK AĞAÇ VE ÇALI TÜRLERİ
Ligustrum japonica (Japon kurt bağrı)
Lagerstromia indica (Oya ağacı) Ağaçcık
Cornus (Kızılcık) Ağaçcık
İlex aquifolium (İngiliz çoban püskülü) Ağaçcık
Aesculus hippocastanum (Beyaz çiçekli At Kestanesi)
Jacoranda (Brezilya gül ağacı)
Acer platonoides (Çınar yapraklı Akçaağaç)
Betula pendula (Salkım huş)
Carpinus betulus (Adi gürgen)
Fagus orientalis (Doğu Kayını)
Cercis siliquastrum (Erguvan)
Celtis australis (Çitlenbik)
Platanus orientalis (Doğu Çınarı)
Tilia argentea (Gümüşi Ihlamur)
Quergus robur (Saplı Meşe)
Quergus rubra (Kırmızı Amerikan Meşesi)
Robinia pseudo-Acacia (B. Çiçekli Yalancı Akasya)
Albizzia jülibrissin (Gülibrişim ağacı)
Magnolia grandiflora(Büyük çiçekli manaolya)
MEVSİMLİK ÇİÇEKLER
Kışlık Mevsimlikler :
VİOLA (Menekşe)
Dikim zamanı : Ekim
Çiçeklenme dönemi : Ekim-Kasım
Işık isteği : Açık güneşli alanlar. Yarı gölge ortamlarda da bulundurulabilirler.
PRİMULA (Çuha çiçeği)
Dikim zamanı : Eylül-Ekim
Çiçeklenme dönemi : Ekim zamanına ve sıcaklığa bağlı olarak Kasım ortalarından Mayıs’a kadar çiçeklenirler.
Işık isteği : Yarı gölge yerlerde iyi gelişirler.Ancak güneşli ortamlarda da zarar görmeden bulundurulabilirler.
BRASSICA (Süs lahanası)
Dikim zamanı : Ekim
Çiçeklenme dönemi : Hava sıcaklığı 15 C derece’ye düştüğü zaman orta yapraklar renklenmeye Başlar.
Işık isteği : Güneşli yerleri sever.
BELLİS PERENİS (Şeker tabağı)
Dikim zamanı : Ekim
Çiçeklenme dönemi : Kasım-Mayıs ayları arasındadır.
Işık isteği : Güneşli ya da yarı gölge ortamlarda yetiştirilebilir.
Yazlık Mevsimlikler :
BEGONİA (Çiçek Begonya)
Dikim zamanı : Nisan ayında dikilir.
Çiçeklenme dönemi : Nisan-Kasım
Işık isteği : Yarı gölge yerlerde iyi gelişirler.
İMPATİENS (Cam Güzeli)
Dikim zamanı : Nisan
Çiçeklenme dönemi : Nisan-Kasım
Işık isteği : Aydınlık – Yarı gölge yerlerde.
SALVİA (Ateş Çiçeği)
Dikim zamanı : Nisan
Çiçeklenme dönemi : Nisan-Ekim
Işık isteği : Bol ışıklı ve güneşli ortamları sever.
TAGETES (Kadife Çiçeği)
Dikim zamanı : Çiçeklenme dönemine kadar bahçeye dikim yapılabilir. En uygun dikim zamanı Nisan ayıdır.
Çiçeklenme dönemi : Nisan-Ekim
Işık isteği : Gölge yerleri pek sevmez ve iyi yetişmez; güneşli ortamlara dikilir.